Get Adobe Flash player
Pyłek kwiatowyPyłek nazywany jest chlebem pszczelim i składa się z wody, tłuszczów, cukrów, soli mineralnych i witamin w różnych proporcjach, w zależności od rodzaju rośliny, z której pochodzi. Jego wartość odżywcza również jest różna.
 
Powyższy obrazek przedstawia obnóża pszczele, czyli małe pakieciki ziaren pyłku. Ziarna te są sklejone odrobiną miodu (nieco miodu pszczoły biorą sobie z ula „na drogę” ) i nektaru kwiatu, na którym siedzą. Pakieciki pyłku wyglądają jak nieregularne kolorowe grudki.
Pyłek kwiatowy
Pyłek ma najróżniejsze kolory. Na przykład z facelii jest granatowy, z rzepaku żółty a z maku jest czarny. Wielkość ziaren pyłku jest również jest zróżnicowana. Niektóre rodzaje pyłku nie budzą zainteresowania pszczół, bo są zbyt duże. Na przykład pyłek malwy jest zbyt wielki.

Pszczoły, odwiedzając kwiaty w poszukiwaniu nektaru, całe obsypują się pyłkiem. Przenosząc go z rośliny na roślinę, zapylają ją. Zbierają go też dla siebie a zapylanie „wychudzi” im mimo woli. Sczesują go specjalnymi szczoteczkami z włosków na ciele, sklejają i umieszczają w specjalnych koszyczkach na tylnych łapkach. Kiedy nazbierają odpowiednią ilość, czyli grudki na łapkach „urosną” do odpowiednich rozmiarów, wówczas lecą do ula i zostawiają w komórkach plastra, gdzie inne pszczoły upychają go a następnie zalewają miodem żeby go zakonserwować. Zakonserwowany pyłek nazywany jest pierzgą.
Zapotrzebowanie na pyłek w ulu jest tym większe im więcej czerwia jest do wychowania w danej rodzinie pszczelej.

PyłekPojedyncze ziarna pyłku znajdują się również w miodzie. Dzięki temu można określić, oglądając pod mikroskopem , z jakich roślin miód pochodzi.
Pszczelarze , obserwując pszczoły, dawno odkryli wzmacniające właściwości pyłku. Wymyślono różne poławiacze pyłku ale zasada jest zawsze ta sama: pszczoła musi przejść przez mały otwór gdzie pakiety pyłku się nie mieszczą razem z nią i odpadają do specjalnego pojemnika. Pszczelarz musi go często odbierać ponieważ pyłek łatwo ulega zepsuciu. Oczywiście nie stosuje się poławiaczy pyłku bez przerwy. Trzeba pozwolić pszczołom go sobie nazbierać .

Pyłek suszy się w specjalnych suszarkach i pakuje w szczelne naczynia. Stosuje się również mrożenie.

Pyłek warto jeść jesienią i wiosną dla wzmocnienia odporności organizmu.